25-03-04

Bouwen met een Lego-doos zonder plannetje

 De journalist Patrick Janssens nam de gelegenheid te baat om de burgemeester Patrick Janssens eens aan de tand te voelen. Ondertussen een dikke acht maanden aan het roer van de Scheldestad, bouwt de burgervader volop aan een nieuw Antwerpen. ,,We hebben een gigantische Lego-doos gekregen, zonder plannetje." Maar neemt hij zijn job wel voldoende ernstig of speelt hij maar een spelletje?
Heeft u de knepen van het burgemeestersvak ondertussen onder de knie?
Patrick Janssens: ,,Ik voel me nog altijd als een jongetje van twaalf jaar, dat een Lego doos gekregen heeft zonder plannetje bij. Vroeger was dat altijd zo bij Lego. Je moest je fantasie gebruiken, en je kon alles bouwen wat je maar wilde. Toen er wel plannetjes bij de dozen staken, kon je met je Lego-blokken nog maar één ding in elkaar boksen. Anders deed je het verkeerd. Maar kinderen zoeken toch altijd hun eigen weg. Als ik Lego kocht voor mijn zonen, speelden ze het plannetje gegarandeerd kwijt.''
Mist u het plannetje?
,,Zonder plannetje weet je natuurlijk nooit waar je uiteindelijk zal uitkomen, het kan eindigen in grote chaos. Maar de voordelen zijn zeker even groot. Je kan zelf een plan uitstippelen, en je fantasie de vrije loop laten.''
Stelt u het allemaal niet wat te gemakkelijk voor? Ik kan me niet indenken dat de Antwerpenaar ermee kan lachen dat zijn burgemeester de stad besturen vergelijkt met een spelletje.
,,Het is juist goed dat ik met plezier burgemeester ben. Ik doe dit zeker niet tegen mijn zin, ook al is het hard werken."
Overdrijft u dat hard werken niet een beetje? Iedereen moet hard werken en u hebt bovendien de tijd om nog even journalist voor één dag te spelen. Dat betekent toch dat je tijd genoeg hebt?
"Ik beschouw dit ook als een deel van mijn taak. Dat ik een dag de straat optrek om te vragen hoe mensen over de stad denken is toch belangrijk."
Jaja, aan uw uitleg zal het niet liggen. Maar even terug naar uw Lego-doos. Vorderen de bouwwerken niet te traag voor de Antwerpenaar?
,,Ja, natuurlijk. Maar ook voor mij gaat het allemaal te langzaam. Als er één ding is waaraan ik me erger, is het wel dat de dingen zo ontzettend traag vooruit gaan. Eigenlijk ben ik te ongeduldig voor dit vak.''
Bron : Het Nieuwsblad

14:04 Gepost door Antraciet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.